عروس هلندی
قسمت دوم
رفتار و تربیت:
عروس هلندی پرنده ای خونگرم بوده و به توجه زیادی نیاز دارد. اگر به آنها بی توجهی شود شروع به جیغ کشیدن می کند. آنها کنجکاو و شیرین هستند. یک عروس هلندی در هنگامی که مشغول تمییز کردن خانه یا تماشای تلویزیون هستید بر روی شانه تان سوار می شود. آنها کم تر از طوطی استرالیایی و طوطی های بزرگ خرابی به بار می آورند.
بهترین عروس هلندی برای خرید یک عروس هلندی است که از طفولیت از مادر خود جدا شده و توسط انسان تغذیه شده است. این باعث می شود که پرنده به انسان خو گرفته و از او نترسد. این روش نیاز پرنده به توجه انسان را بیشتر می کند.

این پرنده می تواند حرف زدن را بیاموزد. این کار در صورتی که عروس هلندی تنها پرنده خانه باشد آسانتر است. در صورتی که پرنده دیگری اطراف پرنده باشد حیوان احساس نیازی به برقراری ارتباط با شما نمی کند.
تمرین کردن با آنها برای سخن گفتن بسیار آسان است.فقط به سه چیز توجه کنید فراوانی ، تکرار و پاداش. پرنده تان را بر روی انگشت گذاشته و مستقیما رو به او کلمه ای را با صدایی خوش بیان کنید. بکرات کلمه ای را که می خواهید پرنده بگوید تکرار کنید. جلسه تمرین باید پنج دقیقه یا کمتر و چندین بار در روز تکرار شود. در صورت سعی برای بیان کلمه با دادن جایزه و یا یک غذای و یژه از پرنده قدر دانی کنید. بعد به آنها فقط در صورتی که کلمه را بیان کردند جایزه بدهید. شما همچنین می توانید یک سی دی یا نوار کاست را برای تمرین از فروشگاه های حیوانات تهیه کنید.
یکی از مسائلی که در مورد این پرنده باید مورد توجه قرار گیرد بلوغ جنسی حیوان است. حدود یک تا دو سالگی پرنده نر به بلوغ رسیده و در این هنگام بصورت پرنده ای مهاجم در می آید. حتی برای پرندگان دست آموز نیز این موضوع صدق می کند. در این زمان باید صبور باشید. این حالت پس از مدتی از بین می رود. ولی پرنده دوست داشتنی شما مدتی در یک حالت اندوه فرو می رود. ماده ها بنظر نمی رسد که در این حالت فرو روند یا حداقل هیچگاه در این حد نمی باشد.
بلوغ شاید یک حرکت به حالت سلطه گری مردانه در پرنده شما می باشد. آنها اغلب در حدود دو سالگی یک مقدار سلطه گر می شوند. در این حالت باز باید صبور باشید. آنها جریانی را برای رئیس بودن طی خواهند نمود ولی این رفتار برای همیشه نخواهد بود.
عروس هلندی
قسمت اول
معرفی و تاریخچه:
عروس هلندی پرنده ای با نام علمی Genus Nyphicus بومی استرالیا می باشد. در زبان انگلیسی این پرنده را Cockatiel می نامند. این پرنده در سالهای 1800 میلادی ه انگلستان آورده شده است. احتمالا این پرنده توسط کسانی که به استرالیا تبعید شده بودند در بازگشت به انگلستان آورده شده است. محوبیت این پرنده افزایش پیدا کرد و امروزه این پرنده یکی از محبوب ترین پرندگان خانگی می باشد.بیشتر محبوبیت این پرنده به سبب طبیعت ملایم و سر وتاج رنگی پرنده می باشد. همچنین این پرنده به سادگی اهلی و دست آموز می شود.
انواع عروس هلندی:
عروس هلندی در چندین جهش رنگی موجود می باشد که به قرار زیر می باشد.






خاکستری: دارای بدنی خاکستری با زمینه سفید در بالها، سر زرد رنگ و گونه های نارنجی ، پرهای تاج ممکن است خاکستری یا زرد باشند. در ماده ها رنگ گونه تیره تر می باشد.
Lutino : بدن زرد رنگ با سری به رنگ زرد که رنگ سر از بدن تیره تر می باشد. بدن می تواند سفید به نظر آید. هر دو جنس گونه های نارنجی روشنی دارند.
صدفی: رنگ پرهای بدن برنگ خاکستری روشن با زمینه سفید می باشد. دارای سر زرد و گونه های نارنجی می باشن.
دارچینی: رنگ پرهای بدن بسیار روشن و اغلب برنگ قهوه ای روشن می باشد. سر به رنگزرد و گونه ها برنگ نارنجی می باشند.
نقره ای: در حقیقت بسیار شبیه نژاد خاکستری است بجز اینکه بدن برنگ سفید می باشد. ماده ها دارای گونه کدر تری هستند.
ابلق: 70% زرد یا سفید (رنگ بدن) و 30% ابلق (رنگ بالها خاکستری) نشانه یک عروس هلندی ابلق تمام عیار است. نرها و ماده ها بسیار شبیه هم می باشند.
زرد کمرنگ: از نظر رنگ بسیار شبیه نژاد صدفی است با این تفاوت که پرنده صدایی تولید نمی کند.
صورت سفید: رنگ آمیزی شبیه نژاد خاکستری داشته با این تفاوت که پرهای صورت بجای زرد سفید بوده و گونه ندارد.
عروس هلندی دارای گونه های بسیار زیادی است که در اثر جهش های ترکیبی مختلف بوجود آمده اند ولی نژاد های بالا رایج ترین گونه ها می باشند.
تمساح ایرانی
در ايران از راسته تمساحها و خانواده كروكديلها تنها يك زير گونه با عنوان علمي Crocodylus palustris palustris در جنوب شرقي بلوچستان زيست مينمايد.اين منطقه غربيترين نقاط انتشار كروكديل در آسيا میباشد و از اين جهت اين گونه براي منطقه مورد نظر حائز ارزش توام ملي و بينالمللي ميباشد. بومیان منطقه این خزنده را گاندو می نامند. ضمناً با توجه به اينكه اين جانور امروزه در پاكستان و هندوستاناز جمعيت بسيار كمي برخورداراست و در سطح جهاني نيز آن را نادر و در معرض خطر انقراض اعلام داشتهاند اهميت اين گونه در منطقه مورد نظر بيش از پيش نمايان ميگردد. اين تمساح در رودخانه باهوكلات و برخي انشعابات آن) كاجو و سرباز) بويژه در بركههايي كه در امتداد اينرودخانهها قرار دارد و آب آن عميقتر میباشد بسر ميبرد .

اغلب شبها به شكار ميپردازد و ازماهيها ، پرندگان وپستانداراناطراف رودخانه تغذيه ميكند. كروكديل از پائيز تا اوايل بهار فعالیت بيشتري دارد زيرا که چرخه زندگي اين جانور به بارش باران و پر شدن آب رودخانهها وابسته است. در فصول سرد و پر آب ، اين جانور خود را بصورت شناور بر روي آب قرارميدهد بطوريكه اغلب تنها قسمت بالاي سرو پوزهاش از آب بيرون است و يااينكه در بستر گلي حاشيه رودخانه در زير آفتاب گرم دراز ميكشد.در تابستانهاي گرم كه بستر رودخانهها رو به خشكي ميرود و گاهي آب موجود منحصر به بركههاي گلي امتداد رودخانه ميشود كروكديل ايراني نقبهايي درگلهاي مجاور حفر كرده و در آنجا به انتظار شرايط محيطي مناسب بسر ميبرد.اگرچه كروكديل سيلاني كه از همين گونه منتها با زيرگونه متفاوتياست در بركههاي شور امتداد ساحل دريا ، نيز زندگي ميكند اما تا كنونشواهدي مبني بر زيست كروكديل ايراني در آبهاي شور بدست نيامده است.اين كروكديل ميتواند تا طول 4 متر نيز رشد كند اما در محل ، تمساحهای 3 متري نيز ندرتاً ممكن است ديده شوند. در حدود نيمي از طول كلبدن كروكديل را دم قوي اين حيوان تشكيل ميدهد. در شروع فصل بارندگيتمساح ماده هنگام شب در حاشيه شني رودخانه گودالي به عمق تقريبي نيم متر حفر مينمايد و در آن بيست تخم يا بيشتر ميگذارد و روي آن رابا شن ميپوشاند. هر تخم در حدود 5/6 سانتيمتر طول و 4 سانتيمتر عرض دارد. تمساح اين حفره را معمولاً هم سطح بالاترين ميزان قابل پيشبيني آب رودخانه حفر ميكند.پس از تخمگذاري، كروكديل ماده اغلب اوقات خود را براي حفاظت از تخمها در اطراف اين حفره ميگذراند. پس از حدود 50 روز كه زمان از تخم بيرون آمدن نوزادان است مادر براي اينكه احتمالا شنهاي روي تخمها براي آنها سخت و سنگين نباشد به كمك آنها ميشتابد. لازم به توضيح است كه اين گونه تنها خزندهايراني است كه تا اين اندازه از نوزادان خود مراقبت به عمل ميآورد. نوزادان فقط 25 سانتيمتر طول دارند. آنها به رنگ زيتوني و با نوارهاي عرضي تيره بر روي دمشان ونقاط تيره رنگ در طول دو طرف بدنشان ديده ميشوند.در حين رشد بهتدريج اين علائم محو ميگردد. كروكديلهاي بزرگتر به رنگ قهوهاي روشن با علائم تيره پراكندهاي بر بدنشان هستند.كروكديلهاي ايراني احتمالاً در سن 6تا 10 سالگي به مرحله بلوغ ميرسند. لازم به يادآوري است كه با توجهبه خطرات موجود از قبيل خورده شدن توسط پرندگان و جانوران گوشتخوار تعداد بسيار اندكي از نوزادان به مرحله بلوغ ميرسند.
منبع:سایت همشهری
فنچ راه راه
قسمت دوم
قفس/لانه
فنچ هاي راه راه بسيار فعال هستند و از پريدن به اين سو و آن سو بسيار لذت مي برند. متخصصين توصيه مي كنند دارندگان این نوع فنچ بزرگترين مكان ممكن را جهت پريدن به اين حيوانات اختصاص دهند. بنا بر اين توصيه ها مكان زندگي آنها نبايد كمتر از 20 اينچ باشد. قفسهاي چوبي و فلزي ارزان قيمت پر طرفدارترين قفسها براي نگهداري فنچ ها مي باشند.
لانه اين پرنده معمولاً در زير سقف و اغلب منتسب به بحثهاي ادبيات خانه سازي فنچها مي باشد.اغلب ساختارهاي بزرگتر از قفسهاي 1.4 متر مكعب قابل دسترس تر هستند تا قفسهاي بزرگي كه در باغ وحش ها يافت مي شوند.
به خاطر اندازه كوچك فنچها اين پرندگان مكان زيادي را به خود اختصاص نمي دهند. براي فنچهاي خوشرنگ فضاي بين ميله هاي قفس نبايد بيشتر از نيم اينچ باشد. قفسهاي ساخته شده از فلز برنج به خاطر خاصيت سمي پنهاني كه دارند به هيچ عنوان توصيه نمي شوند.
جهت حفظ شادابي و عدم اضطراب فنچها قفس آنها را در مكانهاي آرام و ساكت و كم رفت و آمد منزل، محل كار يا كلاس درس قرار مي دهند. تاب براي تاب خوردن يكي از بهترين وسائل براي قفس فنچها مي باشد.

رژيم غذايي
تعويض آب پرنده بصورت روزانه بسيار مهم و ضروري است. اگر قادر به تعويض روزانه آب نباشيم بهتر است از تيوبهاي آبدهي استفاده كنيم. غذاي اصلي فنچها را دانه تشكيل مي دهد. ارزن عمده ترين دانه اي است كه هر فنچي از خوردن آن لذت مي برد. مقدار و ميزان مناسب و شايسته دانه از نظر فرمول و اندازه وزني در فروشگاههاي غذاي حيوانات خانگي موجود مي باشد.
فنچهاي راه راه عاشق دانه هاي ارزن بصورت خوشه اي و جدا نشده از شاخه مي باشند.
علاوه بر دانه فنچهاي راه راه نيازمند يك رژيم تكميلي شامل سبزيجات از قبيل اسفناج، سبزيجات تازه و ميوه هستند. استفاده از دانه هاي جوانه زده روش مناسبي است كه توسط بعضي از دارندگان فنچها جهت تامين سبزيجات مورد نياز پرنده مورد استفاده قرار مي گيرد. هويج بخارپز و خيار مثالهايي از سبزيجاتي هستند كه توسط فنچها خورده مي شوند.
كلسيم يك ماده معدني ضروري تكميل كننده رژيم غذايي فنچهاي راه راه محسوب مي شود. كلسيم براي رشد و استحكام استخوان بندي پرنده و همچنين در فنچهاي ماده براي تخم گذاري بسيار ضروري و مهم مي باشد. واضح است كه نياز به كلسيم در فنچ هاي ماده در طول دوره تخم گذاري بسيار حادتر و شديدتر است. پودر استخوان موجود در فروشگاههاي غذاي حيوانات ساده ترين روش براي تامين كلسيم مورد نياز پرنده مي باشد. خوراك تخم مرغ نيز بصورت دوره اي براي تامين كلسيم مورد نياز توصيه شده است. همچنين در طول دوره تخم گذاري و خوابيدن روي تخم ها دارندگان و پرورش دهنگان زيادي توصيه مي كنند كه يك خوراك دستي مخصوص پرنده شامل انواع دانه هاي خيس خورده و قرار دادن آن در لانه پرنده هديه اي مقوي براي فنچها محسوب مي شود.
مزيت استفاده از اين پودرهاي دست ساز آماده براي تغذيه فنچها در اين است كه در هنگام غذا دادن به جوجه هاي تازه از تخم درآمده والدين راحتتر خواهند بود و جوجه ها بهتر مي توانند اين فرمول غذايي را هضم كنند.
دليل استفاده از اين غذاي دستي براي فنچ ها قبل از شروع دوران زاد و ولد آشنايي و عادت كردن فنچها به اين غذا بيان مي شود تا در روزهاي بعد بتوانند از اين غذا براي تغذيه جوجه هاي جوان استفاده كنند.
بعلاوه وقتي فنچها در موقعيتهاي استرس زا مثل تعويض محل زندگي، توليد مثل، از دست دادن جفت و ... مي باشند بهتر است به رژيم غذايي آنها مقداري پودر ويتامين محلول در آب اضافه نمود.
توليد مثل
به عنوان يك قانون، فنچهاي راه راه آشيانه سازهاي با پشتكار و ماهري هستند. لانه هاي خيزراني به خوبي لانه هاي تودرتو كاربرد دارند. وقتي پروسه لانه سازي آغاز مي شود، پرنده نر مواد اوليه ساخت آشيانه را جمع آوري و در محل ساخت آشيانه جهت شروع عمليات ساخت لانه نگهداري مي كند.

براي فنچهاي محبوس در قفس مي توان از مواد ساختگي لانه سازي كه بر اساس مواد موجود در طبيعت طراحي شده اند استفاده كرد.
بسيار مهم است كه در مورد رژيم غذايي والدين در حين لانه سازي و زاد و ولد اطلاعاتي داشته باشيد. ( به بالا مراجعه كنيد. )
بعد از لانه سازي ماده فنچ 4 تا 6 تخم می گذارد و سپس روي آنها مي نشيند. سر در آوردن جوجه ها از تخم و دوره خوابيدن روي تخمها ممكن است 11 تا 14 روز و يا بيشتر طول بكشد. همه مراحل خانه سازي تا مستقل شدن جوجه هاي بال و پر گشوده تقريباً 2 ماه طول مي كشد.
بيشتر دارندگان تازه كار فنچها اين پروسه را با اشتياق دنبال مي كنند. اين مهم است كه به فنچها اجازه ندهيم با فواصل نزديك زاد و ولد كنند. توليد و تناسل هم نژادها باعث ضعف در زاد و ولد و نهايتاً بخطر افتادن نسل پرنده مي شود.
فنچ راه راه
سابقه فنچهاي راه راه
فنچ راه راه با نام علمی poephila يكی از پرندگان كوچك با طول متوسط 9 سانتيمتر بومي چمنزارهاي استراليا مي باشد. با توجه به اينكه كشور استراليا داراي سياست درهاي بسته براي صدور حيوانات به خارج مي باشد، اغلب فنچهايي كه در خارج از اين كشور ديده مي شوند در استراليا متولد نشده اند.
فنچهاي راه راه داراي تنوع رنگ بسياري مي باشند و در زمره معروفترين پرندگاني كه در قفس نگهداري ميشوند، بشمار مي آيند. فنچهاي راه راه حيوانات دلپذيري براي نگهداري در منزل، محل كار و كلاس درس محسوب مي شوند. يك فنچ نر بالغ رنگينتر و معمولاً براحتي از فنچ ماده قابل تشخيص است. يك فنچ نر بطور معمول داراي نوك و گونه هاي نارنجي روشن، هاشورهاي سياه و سفيد در سرتاسر گلو و سينه و خالهاي قهوه اي در دو طرف بدن مي باشد.

محبوبيت شديد فنچ هاي راه راه به دو خصوصيا رنگين بودن و قابليت زاد و ولد آسان آنها نسبت داده مي شود. معمولاً دارندگان فنچها فرصتهاي مكرري براي ديدن رفتارهاي جنسي، جفت گيري و تولد جوجه هاي فنچها خواهند داشت.
آوای لطيف
يكي ديگر از جذابيت هاي عمده فنچ هاي راه راه صداي جيك جيك لطيف آنها مي باشد. عده اي صداي شيرين و مطبوع جيك جيك فنچ هاي راه راه را بر عكس ديگر پرندگان اين دسته بسيار آرامش بخش و خوش آيند توصيف كرده اند.
زندگی اجتماعی
فنچ هاي راه راه پرندگان فوق العاده اجتماعي هستند، اگر چه اين رفتار تنها در بين همنوعانشان مشاهده مي شود. به عنوان مثال، فنچهاي راه راه در حضور انسانها بسيار خجالتي هستند و دوست ندارند دست آموز باشند و يا در دست انسانها قرار بگيرند. بعضي از دارندگان فنچهاي دست آموز معتقدند اين پرندگان احساس بهتري نسبت به لمس كردن و نوازش دارند. بر اين اساس نمي توان فنچ هاي راه راه را گزينه مناسبي براي جويندگان حيوانات دست آموز خانگي بحساب آورد.
در محل سكونت بومي آنها در استراليا، فنچ هاي راه راه بصورت دسته هاي بزرگ در چمنزارهاي پهناور و دشت هاي وسيع حركت مي كنند و حتي فنچ هاي محبوس در قفس نيز اين طبيعت شديداً اجتماعي خود را حفظ مي كنند.
فنچ هاي راه راه با اختيار جفت خوشحالي و شادماني خويش را تضمين مي كنند. يك جفت فنچ راه راه در مواقع استراحت، جفتگيري، تيمار و آراستن يكديگر، نزديك و چسبيده به هم قرار مي گيرند. اگر چه اغلب نزاع بين يك جفت فنچ بر سر جايگاه و محل سکونت در مي گيرد كه البته محدود به خوابيدن روي تخمها نمي شود. يك استراتژي براي محدود كردن يك فنچ نر پرخاشجو مهيا كردن يك وسيله بازي و سرگرمي جهت تخليه پرخاشگري او مي باشد.
همستر
قسمت آخر
چگونه همستر را بگيريم:
بهترين روش برای گرفتن همستر اين است که همستر را در کف دست قرار داده و دست ديگر را به آرامی روی پشت حيوان قرار دهيد تا از پريدن به بيرون و آسيب احتمالی همستر جلوگيری کنيد. بويژه در ابتدا بهتر است حيوان را بالای دامنتان يا يک سطح نرم نگهداشته تا در صورت پرش يا سقوط آسيب نبيند. به همستر اجازه دهيد تا ازيک دست به دست ديگر خزيده تا بتدريج در دستتان احساس راحتی نمايد.

چگونه همستری را که اهلی نيست بگيريم:
اگر می خواهيد همستری را که هنوز اهلی نشده بگيريد، يک قوطی يا فنجان روبروی حيوان قرار داده سپس حيوان را با ملايمت درون آن برانيد و به اين وسيله حيوان را انتقال دهيد. اغلب همسترها بدون حس کنجکاوی درون فنجان خواهند رفت. در صورت لزوم اگر می خواهيد همستری را در دست گيريد که احتمال دارد گاز بگيرد می توانيد از دستکش استفاده کنيد. البته دقت کنيد که دستکش زبر نبوده و حيوان در اثر گرفته شدن با دست چار اضطراب نگردد.
ضد همستر کردن محيط:
اگر تصميم داريد به همستر خود اجازه دهيد گاها از قفس خود خارج شود، بايد اتاق خود را ضد همستر نمائيد. ابتدا مطمئن شويد هيچ چيزی که حيوان بتواند داخل آن شده و شما قادر به بيرون آودن حيوان از آنجا نباشيد وجود ندارد(از قبيل زير تخت يا يک فضا تنگ بين اسباب و اثاثيه خانه). همستر بايد در يک فضای کوچک که قابليت فرار نداشته باشد محدود گردد و گرنه ممکن است برای گرفتنش دچار دردسر شويد. مطمئن شويد کليه سيم های برق دور از دسترس حيوان هستند. مطمئن شويد هيچ چيز که بتواند به همستر آسيب برساند(از قبيل گياهان سمی) وجود ندارد.ضمنا هر چيزی را که نمی خواهيد همسترتان بجود از دسترسش دور نگاه داريد.
فرار طولانی:
بعضی اوقات همستر از قفس خود فرار می کند برای گرفتن حيوان می توانيد بدين گونه عمل نمائيد: يک سطل را در گوشه ای که احتمال می دهيد حيوان رفت و آمد کند قرار دهيد. کف سطل يک ملحفه انداخته ، سپس درون سطل مقداری غذای مورد علاقه حيوانتان را بگذاريد.يک چوب را برداشته يک سر آن را بر زمين و سر ديگر آانرا بر لبه سطل بگذاريد.بدين گونه حيوان برای خوردن غذا از چوب بالا رفته وقتی درون سطل افتاد ديگر نمی تواند خارج شود. اين نيز ايده خوبی است که درب قفس حيوان را باز گذاشته و غذا و آب را درون قفس بگذاريد. مراقب قفس باشيد تا هنگاميکه حيوان برای تغذيه وارد قفس شد درب قفس را ببندید.
منبع:سایت about